Neutrinos masivos resolven unha incógnita cosmolóxica

Os investigadores miden por primeira vez con precisión estas escurridizas partículas e dín que teñen cinco veces máis de masa do que se creía, o que explicaría algún enigma do Universo.

O pasado mes de novembro, un inmenso detector enterrado no xeo da Antártida lograba rexistrar por primeira vez neutrinos de alta enerxía de orixen extraterrestre. Tratabase de todo un logro, xa que non ten masa e apenas interaccionan coa materias, polo que son moi difíciles de detectar. Por primeira vez, un grupo de científicos británicos foron capaces de medir con precisión a masa desta escurridiza partícula elemental e, para a súa sorpresa, descubriron que é cinco veces maior do que se estimaba ata agora.

Os resultados axudan a resolver importantes contradiccións do actual modelo estándar da cosmoloxía.

Se queredes leer toda a noticia aquí vos deixo o enlace: ABC.

Radiografía da mortalidade

Nesta noticia, que nos mandou leer a nosa profesora de CCMC; tratan un tema bastante importante. Ese tema é o aumento da mortalidade en España.

Según a noticia, en España, a mortalidade aumentou; mentres que no ano 2010 disminuíra a mortalidade ata os 829 por 100.000 habitantes; nos anos 2011-2012 a mortalidade foi aumentando. Ese aumento da mortalidade non se debe a unha epidemia, nin a unha ola de calor, nin a unha gripe especialmente preocupante.

Dar unha explicación a este aumento da mortalidade non é tarea fácil.

A primeira explicación de Ildefonso Hernández (membro da Asociación Española de Epidemiología) é que se debe ó paulatino e crecente envellecemento da poboación. Desde o comenzo da crisis o cambio da pirámide poblacional acentuouse pola saída de estranxeiros, un grupo xoven de poboación máis xoven e que soen ter máis rapaces.

Se vos interesa a noticia aquí vos deixo o enlace: El Pais

A supernova 2014J no seu máximo esplendor

Esta supernova morreu fai 12 millóns de anos, pero a luz do violento final dunha estrela recén, agora acércase á Terra. O domingo 2 de febreiro alcanzou o seu máximo esplendor.  

O espectáculo que ofrece no ceo a supernova 2014J, descuberta o pasado 21 de xaneiro, tiña a varios astrónomos profesionais e aficionados de todo o mundo alborotados, posto que era unha rara oportunidade de observar a explosión dunha estrela nunha galaxia cercana.

O luminoso evento foi avistado na Galaxia do Cogarro o Messier 82 (M82), unha galaxia que se consdera "veciña" (a uns 12 millóns de anos luz), e que é unha das preferidas polos amantes da observación estelar porque ten un activo centro de formación masiva de estrelas, tal como reporta a revista especializada Sky&Telescope.

Steve Fossey (astrónomo e profesor de University College London (UCL) en Reino Unido), descubriuna cando estaba observando a M82 xunto a un grupo de estudantes e cun modesto telescopio de 35 cm.

Para leer toda a noticia ir a BBC.

Descubren un río de hidróxeno

Un débil filamento de gas diríxese hacía a cercana galaxia NGC 6946 e pode axudar a explicar a formación das estrelas.
Astrónomos da estadounidense Universidade de West Virginia descubríron unha especie de río de hidróxeno nunca antes visto que flúe a través do espacio. Este filamento de gas moi débil diríxese hacia a cercana galaxia NGC 6946 e pode axudar a explicar como algunhas galaxias espirais manteñen o seu ritmo constante de formación de estrelas.
As galaxias espirais (como a Vía Láctea), teñen un ritmo tranquilo pero constante de formación de estrelas. Outras como a NGC 6946 ( a 22 millóns de anos luz da Terra, na fronteira das constelacións Cepheus e Cygnus) son moito máis activos. Esto plantea a cuestión do que impulsa a formación sostida de estrelas na nosa galaxia e outras similares.


Neste enlace pódese mirar a noticia enteira: ABC.

Holaa de novoooo!!!

Hola de novo a todos!! 

Esta é a primeira entrada deste ano. Nesta entrada non vou a poñer ningunha noticia xa que só é unha entrada para darvos un saúdo a todos!! 
Espero que sigades visitando o meu blog e que as noticias que vos poña vos gusten e vos parezcan interesantes.

O ADN humano máis antigo revela un parentesco inesperado

As veces, os maiores descubrimentos científicos poden encontrarse nas probas máis pequenas, e a paleontoloxía é un exemplo constante deso. O que ben pode ser un dos maiores hallazgos científicos de este ano, quizais da década, nace a partir de apenas 2 gramos de polvo de hueso (máis ou menos o que cabe nunha cucharadita de café enrasada). Con esta cantidade de material do fémur duhn Homo heidelbergensis de fai 400.000 anos hachado en a Sima dos Osos de Atapuerca, un equipo científico español e alemán lograron secuenciar o ADN humano máis antigo obtido ata agora. Ademais dun logro técnico sen precedentes, os resultados sitúan de forma inesperada a estos homínidos como parentes dos Denisovanos, unha enigmática rama extinta da nosa familia humana hachada fai 5 anos en iberia, e non dos Neandertais, como se esperaba.

Esta imaxen é a imaxen do esqueleto dun Homo heidelbergensis.

Noticia ABC aquí podedes leer toda a noticia.

Porque cambiou a atmósfera de Marte

O proceso de "carbonatación" eliminou o dióxido de carbono da armósfera do planeta vermello e o transformou nun deserto frío e árido.
Científicos do Centro de Investigación do Medio Ambiente das universidades escocesas, a Universidade de Glasgow e o Museo de Historia Natural de Londres (en Reino Unido), poden haber descuberto como Marte perdeu a súa inicial atmósfera rica en dióxido de carbono para converterse no planeta frío e árido que hoxe coñecemos.
Esta investigación proporciona a primeira evidencia directa dun proceso en Marte, chamado "carbonatación" (que na actualidade elimina o dióxido de carbono da nosa atmósfera, o que podría combatir o cambio climático na Terra).
É ampliamente recoñecido que a acumulación de dióxido de carbono na atmósfera da Terra está contribuíndo ó quentamento global. En cambio, a pérdida de dióxido de carbono da atmósfera de Marte fai uns 4.000 millóns de anos é probable que causase o enfriamento do planeta , de forma que a compresión de como se eliminou o diócido de carbono da atmosfera marciana podría conducir a novas formas de disminuir a acumulación de gases de efecto invernadeira na nosa atmósfera.

O proceso de "carbonatación" eliminou o dióxido de carbono da armósfera do planeta vermello e o transformou nun deserto frío e árido.

Para leer toda a noticia aquí está o enlace "ABC"